"Toen ik 2 was, ben ik geopereerd. Ik kreeg toen een pacemaker, maar ik kan me er niet zo veel van herinneren. De pacemaker is een soort kastje in mijn borst. Het helpt mijn hart stroomstootjes door te geven. De pacemaker heeft me helemaal beter gemaakt. Ik voel 'm wel bonzen. Gelukkig ben ik daaraan gewend geraakt. 2 keer per jaar ga ik naar de dokter in het ziekenhuis. Hij kijkt dan of het goed gaat met mij en de pacemaker. De dokter is aardig en ik kan hem vragen stellen. Hij legt het dan uit en dan snap ik het."

Litteken
"Toen ze de pacemaker in mijn borst deden, hebben ze eerst een snee gemaakt. Daardoor heb ik een litteken. Het is niet zo groot. Soms, bij het omkleden bij gym bijvoorbeeld, vragen kinderen weleens hoe ik eraan kom. Dat vind ik niet vervelend. Ik vertel dan gewoon dat ik ben geopereerd. Sommige kinderen begrijpen dat, andere schrikken er een beetje van."

Turnen en jazzballet
"Ik kan geen sporten doen waarbij ik snel tegen andere kinderen aan bots, zoals hockey. Want daardoor kunnen de draadjes van de pacemaker stukgaan. Gelukkig zijn er genoeg sporten die ik wel kan doen. Ik zit op turnen en jazzballet. Dat vind ik heel leuk. En ik kan alles doen wat de andere kinderen ook doen."

Heb je ook een hartafwijking en wil je weten wat Jump voor je doet?
>> lees wat Jump voor jou kan doen